اکثر دشمن های شناخته شده من در اداره به فنا رفتند و یا بزودی می روند.
و این رو مدیون لطف خدا هستم. راستش چند وقت پیش به خدا گفتم من جز تو در این اداره کسی رو ندارم. یاور و پارتی من باش. شد و وضعم بهتر شد.
حالا داشتم فکر می کردم، یعنی من بدون دشمن خواهم بود؟ قطعا امکان نداره. بلکه دشمن های جدید ظهور خواهند کرد و من باید مراقب باشم
دخترم معتقده که کوفت نیست که تو خونه کار کنه. لذا کار نمی کنه و کمک مامانش هم نمی کنه. می گه مگه پسرها کار می کنند که من بکنم؟
مهمونی هم که جایی می ریم، بخصوص خونه مادر زن سفره رو جمع نمی کنه و کمک نمی کنه.
خودش رو پسرها مقایسه می کنه و منهم جواب قانع کننده ای براش ندارم.
می گمبرای آینده ات لازمه، می گه نه. استدلال قوی هم ندارم. تقسیم کار به این سبک رو دوست نداره.
تا اینکه چند روز پیش بهش می گم، ببین اگه کار بکنی و کمک کنی، دختر بهتری هستی. یا اگه کار نکنی و کمک نکنی؟
می گه خوب معلومه. اولی.
می گمخوب لطفا دختر بهتری باش
جوابی نداد و روش فکر کرد و بعدا عکس العملهاش رو دیدم
من معمولا عطر می زنم
عطر خوب قبلی ام تموم شده
الان یکی دوتا عطر داغون دارم
که خیلی هم دوسشون ندارم
لذا استفاده نمی کنم.ولی چون عطر هم دارم نمی رم عطر بخرم
لذا اینجا اونجاست که برای پیشرفت باید بعضی از داشته ها رو رها کرد
هر زنی بالاخره دختر کسی است. پس روز دختر بر همه زنان و دختران ابن سرزمین مبارک باد
دیروز چند نفر رو تو شرکت تعدیل کردند. با بعضی ها هم سه ماهه بستند. با بعضی ها هم تا آخر سال.
من خداروشکر تا آخر سال بودم.ولی بخاطر اونهایی که تعدیل شدند، هنوز ناراحتم.
خیلی به روح و روانم فشار امد