اگه بعدها نوه هایم بپرسند جنگ چطوری شروع شد یا چی شد که اینجوری شد
می گم اولش دولت در یک اقدام خوب سعی کرد ارز ترجیحی را حذف کنه
اونهاییکه با حذف ارزترجیحی رانت را در ازدست می دادند به مقابله برخواستند
و القا کردند وه گرانی خواهد شد
دولت به ازا هر نفر ۴ میلیون ریخت به حساب مردم
رانتخوار ها چون صدا و سیما دستشون بود ، کار دولت رو تبیین نکردند
مردم که فکر می کردند چه گرانی خواهد شد ، شروع به اعتراضات ریز کردند.
معلوم بود که رانت خوارها پشتشون هستند و صدا و سیما هم نشون می داد و اعتراضات را کاور می کرد. به این امید که دولت کوتاه بیاد
لذا با مردم برخورد هم نمی شد
رضا پهلوی دید اوضاع خوبه، فراخوان داد که بیاد تو خیابون
ملت امدند و سرخوش فکر کردند مثل روزهای قبل برخورد نخواهد شد
چون به حرف رضا پهلوی امده بودند،دستور سرکوب امد
و عین ابر بهاری پر پر شدند
ملت سرخورده شدند .ترامپ هم گفته بود بیایید کمک در راه است.
ملت سرخورده و سیلی خورده شدند
و دوست داشتند یکی بیاد یه سیلی به حکومت بزنه.
) اینجا منظور از ملت یه درصدی از مردم است(
ترامپ و نتانیاهو هم سواستفاده کردند و حمله کردند
و اوضاع این شد می بینید یا خواهید دید
می دانیم مرگ مقوله پیچیده ای است و مهم ترین چیز برای ژن حفظ حیات است
حتی هوش مصنوعی ها هم حاضر به گرفتن تصمیمی که موجب خاموش شدنشون بشه ،نیستند
ولی بعضی ها معتقدند برای چیزها باید مرد
مثلا برای وطن؟
برای شرافت؟
حفظ دین؟
برای خانواده؟
برای نجات بقیه؟
برای کسب پول؟
...
واقعا برای چه چیزی ارزش داره بمیریم؟
چیزهایی که دوستشون داریم؟
چیزهایی که بدست شون اوردیم؟
یا چیزهایی که ما در داشتنشون نقش نداشتیم
یا کلا ملاک چیز دیگری است؟
خوب معموله چی میشه
آخر همه جنگها صلح است
ماهم اخرش صلح می کنیم
اونها به نظر نمی رسه که بخوان با نیرو زمینی ایران رو بگیرن
فقط ایران رو تضعیف می کنند
یه جایی احتمالا بگن دیگه بسه. و بیشتر ازین ارزش نداره
اینها هم احتمالا یه جایی به نتیجه برسن که قلدری بیشتر نمی صرفه
و آتش بس میشه
ولی ما که قطعا باخت نمی دیم.پس می گیمما بردیم
اونها هم می گنما به هدفهامون رسیدیم و صلح کردیم
فقط این وسط ملت مستضعف ما می مونه که کاسبی نکرده و از جیب خورده
و اونهایی که آسیب دیدن
قطعا یه سری پولش رو می گیرن و یه عده نه
بعدش چی میشه؟
همه چی ممکنه.
بستگی به رفتار حکومت و رفتار اونها داره
من فکر می کنم تا عید دوطرف اتش بس کنند. بعید می دونم اینها توانش رو داشته باشند که بیشتر طول بدن
من قبل پیش بینی ام از وقایع جنگ و شکل جنگ اینطوری بود :
امریکا در روز اول کلی هدف رو باهم در تهران می زنه
نیرو دریایی رو هم در جنوب می زنه
ایران یا تنگه هرمز رو نمی تونه ببنده و نمی بنده یا اگه بست توسط آمریکایی وا میشه
ایران خیلی زود به دنبال اتش بس می افته
اگه جنگ طول بکشه نظامی ها فرار می کنند و شهر خالی میشه و شورشها و اعتراضات رخ می ده و ناامنی میشه
ولی اصلا طبق پیش بینی من پیش نرفت
نه امریکا اونقدری که فکر می کردم زد
ایران تنگه هرمز رو بست و اونها کاری نتونستند بکنند
فعلا که هیشکی در نرفته و شهر هم امنه.
البته من به اخبار خارجی دسترسی ندارم ولی به نظر می رسه ایران خیلی هم دنبال. آتش بس نیست
راستی اصلا فکر نمی کردم ایران جنگ رو گسترش بده که داده. و همه کشورهای منطقه به نوعی درگیر هستند
خدا آخر و عاقبتمون رو بخیر کنه
ما چرا نمی ترسیم؟
چرا می ریم رو پشت بوم تا توپهای ضدهوایی رو ببینیم؟
تا پهپادها رو ببینیم؟
درسته ما ما می دونیم که ما هدف نیستیم
ولی یه دلیل دیگه اینه که ما بدبختی زده ایم
ما اونقدر کتک خوردیم که دیگه از کتک خوردن نمی ترسیم
یعنی خیلی نمی ترسیم
اونقدر ما رو زده اند و اونقدر انتظار روزهای خوب رو کشیده ایم که دیگه خسته شدیم
حسرت هوای سالم
شهر بی ترافیک
حسرت ماشین خوب
حسرت موتور خوب
حسرت گوشی خوب ) یه ایفون بخوای بخری باید صدمیلیون پول رجیستر بدی (
حسرت یه اینترنت وصل
حسرت ارتباط با دنیا و تحریم نبودن
حسرت اینکه نماینده ات رو بتونی انتخاب کنی نه اینکه ۵ نفر رو مشخص کنند که همه شون رو قبول نداری و بگن ازآنها انتخاب کن
حسرت اینکه نماینده مون هم مثل ما باشه
نه اینکه خط ویژه باشه و سیم کارت سفید باشه و بیمه تکمیلی فلان و ....
حسرت اینکه پس انداز کنی و فایده داشته باشه
و حسرت هزار تاچیز دیگه مونده به دلمون
حالا برای هرکسی یه چیزی مونده به دلش
خوب ما طبیعی است که تروما زده ایم و از چیزی نمی ترسیم یا حداقل کم می ترسیم