به نظرم شرایط زندگی هر کسی و هر ملتی و هر خانواده ای رو اولویت هاش مشخص می کنند.
وقتی اولویت یه نفر درس و قبولی کنکور باشه، همه چیز رو فدای درس و کنکور می کنه و موفق می میشه
وقتی اولویت شما پول باشه، همه جوره تلاش می کنید تا پول دربیارید و عموما پولدار می شید
وقتی اولویت شما آخرت و مذهب و بهشت باشه،می زنی تو این وادیا و زاهد می شی
وقتی اولویت اخلاق باشه
وقتی اولویت زیبایی باشه
وقتی اولویت شوهر و یا بچه باشه
وقتی اولویت کشور توسعه باشه،می شی دبی و سنگاپور و ...
وقتی اولویت کشور بمب اتم باشه میشی کره شمالی
وقتی اولویت کشور اقتصاد و ایجاد اشتغال باشه می شی چین
وقتی هم اولویت کشور حجاب اجباری باشه، می ری دیجی کالا را بخاطر حجاب پلمپ می کنی
می ری پاساژ ها و جاهای دیگه رو پلمپ می کنی
دقت کنید ببنید اولویتهاتون چی هستند؟
آرزو هاتون تا وقتی اولویت نداشته باشند و براشون برنامه ای نداشته باشید ، همیشه آرزو باقی می مونند.
دیروز با دخترم صحبت می کردم. ( یواشکی یه لگد هم بهش زدم)
می گفتم حدودا همه چی هست. چیزی که معمولا نیست اولویته.
مثلا وقت هست ولی اولویت طرف زنگ زدن نیست. اولویتش کارهای خونه اش یا فیلم دیدن و یا غیره است
وقت هست. ولی اولویت طرف درس خوندن نیست. بلکه سریال کره ای دیدن و غیره است( اینجا اون لگد رو زدم )
وقت هست ولی اولویت طرف پول درآوردن است و باشگاه رفتن نیست.
پول هست ولی اولویت خرج کردن در کارهای مذهبی است. یا اولویت خرج کردن در لباس و تفریح است و یا هزار تا چیز دیگر.
و اولویت کشورها و حاکمان هم خیلی مهمه.
مثلا سنگاپور اولویت رو گذاشت رو توسعه و از درآمد سرانه ۵۰۰ دلار رسید به درآمد ۷۵ هزار دلار.
اولویت ایران ولی منافع مسئولین و حیف و میل به نام کمک به کشورهای اسلامی است.
همه حاکمان منابع و پول و غیره دارند. اولویت ندارند.
مثلا من خودم قبلنا خیلی وقتها بچه ها که بهم می گفتند پول بده برای فلان چیز،می گفتم ندارم. وبهشون گفته بودم این مواقع یعنی پول برای اون کار ندارم.
) تا بچه ها استرس بی پولی پدر و مادر رو پیدا نکنند و فکر نکنند فقیر مطلق هستیم یا دروغگو هستیم. چون بعدش می دیدند پول برای یه کارهای دیگه ای هست. )
پی نوشت : دخترم خیلی وقتها می گه وقت ندارم. بعد کلی فیلم و سریال کره ای می بینه
پی نوشت ۲ : زندگی چائوشسکو رو گوش می دادم. چقدر شبیه ما بوده
خانمم می گه تو شانس اوردی زن نشدی. والا ازین زنهای فتنه می شدی که امار کل فامیل و در و همسایه رو داشتی و حرف درمی اوردی و هی سوال می کردی و غیره
ولی من فقط در مورد آدمها و اشخاص و اتفاقاتی که برام مهم می شن، سوال دارم.
کنجکاوم. ولی اون می گه فضولی.
کاش مداحان و سخنرانان مراسم امام حسین می گفتند کدوم وری هستند.
مداحی که جرات نکند موضعش رو معلوم کنه یعنی از امام حسین چیزی نیاموخته
نمی شه ظلمهایی که در چهل سال اخیر و یا حداقل چند ماه اخیر شده را دید ولی چیزی نگفت و فقط در مورد ظلمهای ۱۴۰۰ سال پیش حرف زد.
من خودم آدم عافیت طلبی هستم. ادعای مبارز بودن هم ندارم . جراتشم ندارم.
لذا دم از امام حسین نمی زنم
سیلی زدن تو صورت دختر مردم و هزار جور بلا سر مردم آوردن
شکنجه و زندان و اینها که دیگه حداقلها بوده.
بعد .... .