مثل بچه ها ، از فردا امتحان دارم
از یارو پرسیدن دستت کج نیست؟ گفت نه.
پرسیدن معتاد نیستی؟ گفت نه.
پرسیدن حرومخور نیستی؟ گفت ابدا.
پرسیدن دست بِزن نداری؟ گفت هرگز.
هرچی از رذایل اخلاقی پرسیدن، جواب منفی داد.
آخرش پرسیدن تو هیچ خصلت بدی نداری؟ گفت فقط دروغ میگم.
خلاصه بعضیا کلا خوبن، فقط دروغ میگن.
زئوس و هادث و بقیه خدایان یونانی که به نظرم مسخره بود، در روانشناسی یونگ جایگاه بالایی داره
هر کدام نماد قسمتی از شخصیت انسان است
و خیلی جالبه
ازش نمی نویسم چون هنوز کامل نخواندمش و گوشش ندادم
بعدا شاید بیشتر نوشتم
موقعی که حالتون خوبه، سرمایه جمع کنید. برای زمانی که حالتون بده
مثلا به اندازه کافی بدید، تا وقتی حالتون خوب نیست و می گید: چون خوب نیستم ، نمی دم. آدم باور کنه.
حال کسانی رو که دوست دارند، یه مدت طولانی بخوابند رو درک می کنم
در ادامه اینکه گاهی نمی دونیم چقدر بدبختیم و چه چیزهای بدیهی ای حقمان است ولی از ما گرفته شده است دوست دارم کلی تر فکر کنم.
مثلا ما می توانستیم در کشوری زندگی کنیم که اجاره خونه مون هر سال گرون نشه
با یه قسط سبک از حقوقمون بشه یه ماشین خرید
مثلا حقوقمان ده میلیون باشه و کل خرجمون پنج میلیون باشه
و هزار تا چیز دیگه
مثلا اینترنت ازاد و با قیمت مناسب در اختیارمان باشه
شبکه های اجتماعی که همه مسولین توش هستند فیلتر نباشه
انسانها خودشون برای زندگی شون تصمیم بگیرند. یعنی اینقدر برای ما شخصیت قایل باشند که اجازه بدن خودمون راه زندگی مون رو انتخاب کنیم.
مسئولین پاسخگوی حقوق و درآمد و وضع زندگی شون هستند.
شاید اینها که برای ما رویا است، در جاهای دیگه عادی باشه
ما یه چنین کشور و شرایطی رو نمی بینیم و درک هم نمی کنیم