پدر و مادر

من نسخه پدرش رو امتحان کردم ولی قطعا نسخه مادر هم وجود داره

کاهی پیش می اد برای خودت دلت نمی اد هزینه کنی

مثلا ناهار نبردی اداره

و یه جوری با کمترین هزینه سر و تهش رو هم می اری.

ولی می بینی بچه ات به راحتی زنگ می زنه و می گه یه سیصد بریز من می خوام بیرون ناهار بخورم

یه پونصد بریز رفتم کافه

دو تومن بده فلان وسیله رو بخرم و شماهمینطور اعداد و ارقام رو ببر بالا

بعد به این فکر می کنی که من این پولها رو برای خودم دلم نمی آد هزینه کنم ولی برای بچه ام دارم پرداخت می کنم.

از نظر احساساتی لذت بخشه

از نطر منطقی خنده داره

همه چی فانی است

و خدا خواست به ما بفهماند که همه چیز فانی است و نباید به ان دل ببندیم

همه چیز به یه سیم بند است. یک سیم که به یک روتر خورده

لازمه که یه نفر اون سیم رو قطع کنه تا کل ارتباط ما با دنیا قطع شه

و از عرش بریم زیر فرش

ای  بشر مغرور نشو

ضرر های قطعی نت

نمی دونم چه تعداد دوستی بر اثر قطعی نت و بی خبری آسیب دید

نمی دونم چقدر ادمهایی که دارای روابط ممنوعه بودند، نگران هم شدن ولی کاری از دستشون بر نیومد.

خوشبختانه من  روابط ممنوعه نداشتم و آسیبی ندیدم

ولی چند تا مسابقه شطرنج رو شروع کرده بودم که برای هر حرکت یه روز وقت داشتی. و در غیر اینصورت می باختی

والان همه مسابقات رو باختم و احتمالا کلی امتیازم امده پایین

هنوز وصل نشده که بدونم چقدر امده پایین.

حدس می زنم خیای از کسب و کارهای به فنا رفتند

بخصوص اونها که تاب آوری شون کم بود

انلاین شاپها 

دانشجویانی که مجازی درس می خوندند

کسب و کارهای مبتنی بر سایتهای خارجی و هوش مصنوعی 

واقعا با این اوضاع چطور توقع دارند بشه برای آینده برنامه ریزی کرد؟

البته به نظر من مشکل از کوتاه امدن دولتی ها در مقابل امنیتی ها بود و هست.

نباید اجازه بدن هر وقت خواستند ،همه چی رو قطع کنند. باید مشکل رو جور. دیگری حل کنند

انفجار قیمت‌های ۲

یه پست دارم به نام انفجار قیمتها مال سال ۴۰۱

می گم‌ طلا شده ۲ میلیون و پونصد و سکه ۳۱ تومن

بعد می گم این چه وضع مملکت

الان در آخر دی ۴۰۴ 

طلا حدود ۱۶ تومن و سکه هم بالای ۱۶۰ تومنه.

دلار هم بالای ۱۴۴ تومن است

و هنوز نمردیم

آرزوهای ما

بعضی ها دارن آرزوهای ما رو زندگی می کنند

قاعدتا آرزوهای یه عده دیگه رو هم ما زندگی می کنیم.

ولی این مجموعا حال نمی ده. من دوست دارم زندگی خاص خودم رو داشته باشم

ولی گاهی دیدم. کسانی رو که دارن آرزوهام رو زندگی می کنند و بعد می بینم اصلا بهشون حال نمی ده و خیلی عادی است براشون 

بعد فکر می بینم که آرزوهایی که دارم‌رو چند سال دیگه قراره بهشون برسم

مثلا ده سال دیگه.

لذا دیگه فایده نداره. ادم باید به ارزوهاش تو جوونی  برسه

تو پیری فکر کنم دیگه حال استفاده از ارزوها نیست